DELFT - Henny Huisman was 12 jaar op deze foto van de zesde klas van
de Anthonie van Leeuwenhoekschool in de Van Speykstraat. Ze zit in het
midden op de voorste rij, dat meisje met die sokjes. Ze liep elke dag
van de Asvest via de Hertog Govertkade en de Rotterdamseweg naar school.
"Veel herinner ik me niet van mijn lagere schooltijd. Alleen dat
ik een hekel had aan de directeur, meester Wijbenga die ik in klas 5
had, en dat ik meester Geelen van klas 6 op de foto een ontzettend aardige
man vond. Dat kon je duidelijk aan mijn rapportcijfers merken. In de
vijfde klas waren die niet zo best en in de zesde wèl. Ik denk
dat het voornamelijk kwam omdat mijn vader destijds persoonlijk naar
die meester Wijbenga toe was gegaan en had gezegd dat ik geen godsdienstles
bij mocht wonen. Want ook al was het een openbare school, godsdienstles
zat wel in het pakket. Maar omdat mijn ouders van de PvdA waren en als
zeer 'rood' bekend stonden, was godsdienstles voor mij dus uit den boze.
Op de één of andere manier kon de directeur dat niet zetten
en hebben we elkaar dus nooit gemogen. Mijn vader werkte zijn hele leven
bij de Porceleynen Fles. Hij oefende daar zijn beroep van keramisch
vakman uit. Hij is nu 86 jaar en werd vorig jaar benaderd door mevrouw
Jetten, de kunstenares die het kikkerbeeld dat in de tuin van de Porceleynen
Fles staat zou restaureren. Zij had van hem de precieze kleurschakeringen
nodig. Mijn vader wist dat nog allemaal. In de tijd dat ik op de lagere
school zat, woonde ik met mijn ouders bij de ouders van mijn moeder
in aan de Asvest, naast de watersportvereniging DWSV. Mijn opa Bep Peterse
was bouwer van zeilboten. Ik was enig kind en sliep al die jaren bij
mijn ouders op de kamer. Een ruimte om je te wassen had je in die tijd
niet. Dat moest je gewoon in de keuken doen, met een teiltje bij het
aanrecht. Het kwam er op neer dat ik twee moeders had, mijn moeder en
mijn oma. Mijn oma was strenger voor mij dan mijn moeder, dus dat botste
wel eens tussen die twee. Toen ik twaalf jaar was verhuisden we naar
een flatje aan het Oostblok. Wat een luxe was dat. Ineens een eigen
kamer. Ook had het huis een lavet, wat heel nieuw was voor die tijd.
Op mijn vijftiende ging ik aan het werk als tekenaar van stafkaarten
bij het Ministerie van Oorlog, dat gevestigd was aan de Westvest. Na
16 jaar daar gewerkt te hebben, verhuisde dat ministerie naar Emmen.
Onze afdeling werd overgenomen door het CBS in Voorburg. Daar heb ik
toen nog 25 jaar gewerkt. Ik trouwde laat. In 1978 ontmoette ik mijn
man op een busreis. Hij was de chauffeur van de bus. Wij hebben geen
kinderen gekregen. Mijn ouders waren toevallig ook allebei enig kind.
Mijn moeder is er niet meer. Mijn 86-jarige vader woont in De Buytenweye.
Dit jaar kwam ik daar een oud-klasgenoot tegen, Ruud van Ooyen. Hij
was destijds tevens mijn buurjongen van een paar huizen verder. Onze
moeders waren met elkaar bevriend. Nu kom ik Ruud dus weer regelmatig
tegen als hij zijn moeder bezoekt en ik mijn vader".
De zesde klas van
de Anthonie van Leeuwenhoekschool aan de Van Speykstraat in Delft 1958-1959.
Zittend van links naar rechts Jopie Hartog. Frida Vastbinder, Loes Dremen,
Wil Kok, Ina Beek, Henny Huisman, Bep Turkenburg, Lenie Hof, Marijke
Kruik en Ria van der Gaag. Middelste rij: Ton Kwant, Kees de Klerk-Wolters,
Dolf Daemen, Theo van de Bos, Hans Kruik, Bert van der Voort, Ruud van
Oyen en Meester A.G. Geelen. Achterste rij: Maarten Breedveld, Harrie
Jacht, Dick Cinjee, Dick Beek, Waltert Boshof, Huib van de Krol, Wim
Weier en Ruud Grabijn.